به گزارش خبرگزای مهر به نقل از سازمان حفاظت محیط زیست، لیلا فولادوند، مدیرعامل انجمن مستندسازان حیات وحش، تنوع زیستی و محیط زیست ایران، در رابطه با لزوم تأسیس این انجمن اظهار داشت: پرسش اصلی برای ما این نبود که چرا باید چنین انجمنی تأسیس شود، بلکه این بود که چرا کشوری با جایگاه ایران در تنوع زیستی و با سابقه چند دهه مستندسازی طبیعت، تا حالا بدون یک انجمن تخصصی در این عرصه بوده است.
وی ضمن اشاره به ظرفیتهای طبیعی کشور اضافه کرد: ایران یکی از مهم ترین کانون های تنوع زیستی منطقه است؛ سرزمینی که از جنگل های هیرکانی تا زاگرس، از کویرهای مرکزی تا خلیج فارس و دریای عمان، مجموعه ای کم نظیر از زیست بوم ها و گونه های باارزش را در خود جای داده است. با این وجود بخش مهمی از این میراث طبیعی با تهدیدها و چالش های جدی مواجه می باشد و در چنین شرایطی روایت طبیعت دیگر صرفا یک فعالیت هنری نیست، بلکه بخشی از مسئولیت فرهنگی و حتی امنیت زیستی کشور به حساب می آید.
فولادوند افزود: علیرغم این اهمیت، مستندسازان حیات وحش، تنوع زیستی و محیط زیست تا حالا بدون یک نهاد رسمی و تخصصی بودند که بتواند نماینده این حوزه باشد، از ظرفیتهای آن دفاع کند و زمینه توسعه حرفه ای آنرا فراهم آورد. انجمن مستندسازان حیات وحش، تنوع زیستی و محیط زیست ایران برای پر کردن همین خلأ تاریخی شکل گرفته است.
کارگردان مستند «عاشقانه ای برای کرم ابریشم» با تاکید بر نقش روایت در صیانت از طبیعت اظهار داشت: ما اعتقاد داریم صیانت از طبیعت بدون روایت امکانپذیر نیست. جامعه از آن چه نمی شناسد حفاظت نمی کند و آن چه دیده و روایت نشود به مطالبه عمومی تبدیل نخواهد شد. به این علت این انجمن تنها یک تشکل صنفی نیست، بلکه تلاشی برای سازماندهی و تقویت جریان روایت طبیعت ایران است.
مدیرعامل انجمن مستندسازان حیات وحش در رابطه با اهداف کوتاه مدت و بلند مدت این مجموعه توضیح داد: در گام نخست، هدف ما ایجاد یک خانه حرفه ای برای مستندسازان این حوزه است؛ فضایی که بتواند به انسجام بخشی ظرفیتهای موجود، انتقال تجربه، ارتقاء دانش تخصصی و پیگیری مطالبات حرفه ای اعضا کمک نماید.
وی اضافه کرد: هم چنین تلاش می نماییم که ارتباط میان سینمای مستند محیط زیست و نهادهای علمی، پژوهشی و حفاظتی کشور را تقویت نماییم تا تولید آثار بالاتر از پیش بر پایه دانش معتبر و نیازهای واقعی محیط زیست ایران شکل گیرد.
کارگردان مستند «گوریا» ضمن اشاره به چشم انداز بلند مدت انجمن اظهار داشت: در افق بلندمدت، به دنبال تبدیل شدن به مرجع تخصصی مستندسازی حیات وحش، تنوع زیستی و محیط زیست در کشور هستیم؛ نهادی که بتواند در سیاستگذاری های فرهنگی در رابطه با محیط زیست نقش مشورتی ایفا کند، از تولید آثار با کیفیت حمایت کند، زمینه حضور مؤثر فیلمسازان ایرانی در حوزه های بین المللی را فراهم آورد و به ارتقاء جایگاه جهانی مستندسازی محیط زیست ایران کمک نماید.
وی همینطور «مستندسازی مسئولانه» را یکی از نگاههای بنیادین انجمن دانست و اظهار داشت: ارزش یک فیلم حیات وحش تنها به کیفیت تصاویر یا دشواری تولید آن وابسته نیست، بلکه به میزان پایبندی آن به اصول اخلاقی و حفاظتی هم بستگی دارد. مستندساز محیط زیست صرفا یک تصویرگر نیست، بلکه بخشی از جامعه صیانت از طبیعت به حساب می آید و مسئولیت دارد از هرگونه مداخله ای که به گونه ها، زیستگاه ها یا رفتار طبیعی حیات وحش لطمه می زند، پرهیز کند.
کارگردان مستند «شهر زنده» اظهار داشت: انجمن از مستندسازی حیات وحش دفاع می کند، اما از هر نوع مستندسازی دفاع نمی کند؛ ما از مستندسازی مسئولانه دفاع می نماییم و اعتقاد داریم آینده این حوزه نه در تولید تصاویر هیجان انگیزتر، بلکه در تولید داستانهای مسئولانه تر رقم خواهد خورد.
وی در رابطه با نوع فعالیتها و حمایت های انجمن هم بیان کرد: انجمن در نقطه تلاقی سه حوزه فرهنگ، علم و حفاظت فعالیت خواهدنمود. حمایت های انجمن صرفا محدود به مسایل صنفی نیست و توسعه آموزش های تخصصی، برگزاری نشست ها و کارگاه های حرفه ای، ایجاد بانک اطلاعاتی متخصصان و محققان، تسهیل ارتباط میان فیلمسازان و نهادهای علمی و اجرائی، معرفی موقعیت های تولید و دفاع از حضور آثار در رویدادهای داخلی و بین المللی هم در دستور کار قرار دارد.
مدیرعامل انجمن در ادامه به نقش سینمای مستند در ارتقاء آگاهی عمومی اشاره نمود و اظهار داشت: سینمای مستند یکی از مهم ترین ابزارهای شکل دهنده آگاهی عمومی در جهان امروزی است. خیلی از مسایل محیط زیستی تا آن زمان که به زبان تصویر و روایت ترجمه نشوند، به دغدغه عمومی تبدیل نخواهند شد.
جامعه زمانی از طبیعت حفاظت می کند که ارزش آنرا بشناسد و نسبت به آن احساس تعلق داشته باشد و مستندسازان دقیقاً در همین نقطه ایفای نقش می کنند.
وی اضافه کرد: انجمن تلاش خواهدنمود از ظرفیت سینمای مستند برای تقویت سواد محیط زیستی جامعه، ترویج فرهنگ حفاظت و تبدیل مسایل محیط زیستی به موضوعی قابل فهم و قابل گفتگو در سطح عمومی استفاده نماید.
فولادوند یکی از چالش های جدی این حوزه را دیده نشدن آثار محیط زیستی دانست و اظهار داشت: خیلی از مستندهای باارزش محیط زیستی بعد از تولید، به علت محدود بودن مسیرهای نمایش، فرصت ارتباط با مخاطبان گسترده را پیدا نمی کنند. به این علت توسعه همکاری با رسانه ها، شبکه های تلویزیونی، پلت فرم های نمایش آنلاین، مراکز فرهنگی، دانشگاه ها و جشنواره های تخصصی در دستور کار انجمن قرار دارد.
وی افزود: برگزاری اکران های موضوعی، هفته های فیلم محیط زیست، نشست های تخصصی و برنامه های نمایش عمومی در نقاط مختلف کشور از دیگر برنامه های انجمن است. همینطور تبادل نظر هایی با سینماها، مراکز فرهنگی، موزه ها و سایر نهادهای فرهنگی برای بسط نمایش آثار محیط زیستی در حال انجام می باشد.
این مستندساز تاکید کرد: هدف ما صرفا افزایش تعداد اکران ها نیست، بلکه می خواهیم تماشای مستندهای محیط زیستی به مهلتی برای گفتگو، آموزش و ارتقاء آگاهی عمومی در رابطه با طبیعت ایران تبدیل گردد. هرچه این آثار بیشتر دیده شوند، امکان مشارکت جامعه در صیانت از محیط زیست هم افزایش خواهد یافت.
وی همینطور در رابطه با برنامه های انجمن برای توسعه همکاری با دانشگاه ها، مراکز پژوهشی، سازمان حفاظت محیط زیست، رسانه ها و سازمان های مردم نهاد اظهار داشت: مسایل محیط زیستی ذاتاً میان رشته ای هستند و هیچ نهادی به تنهایی قادر به پاسخگویی به همه ابعاد آنها نیست. هدف ما ایجاد شبکه ای از همکاری میان مستندسازان، دانشگاه ها، مراکز پژوهشی، نهادهای فرهنگی و محیط زیستی است تا دانش، روایت و حفاظت در کنار یکدیگر قرار گیرند.
مدیرعامل انجمن با ترسیم چشم انداز این نهاد توضیح داد: امیدواریم در سالهای آینده، مستندسازی حیات وحش و محیط زیست در ایران از یک حوزه پراکنده و کم صدا به یک جریان حرفه ای، اثرگذار و مرجع تبدیل گردد. آرزو داریم انجمن به مهم ترین مرجع تخصصی این حوزه در کشور بدل شود؛ نهادی که مستندسازان آنرا خانه حرفه ای خود بدانند، دانشگاه ها و مراکز پژوهشی آنرا شریک علمی خود تلقی کنند و جامعه هم آنرا صدای معتبر روایت طبیعت ایران بشناسد.
فولادوند در انتها اظهار داشت: موفقیت انجمن صرفا با تعداد اعضا یا رویدادهای برگزارشده سنجیده نخواهد شد، بلکه زمانی می توان از موفقیت سخن اظهار داشت که مستندهای محیط زیستی بالاتر از گذشته دیده شوند، روایت طبیعت جایگاه پررنگ تری در گفتمان فرهنگی کشور پیدا کند و صیانت از محیط زیست به دغدغه ای عمومی تر تبدیل گردد. این نسخه حدودا تمام محتوای مصاحبه را پوشش می دهد و برای انتشار در رسانه هایی مانند کاماپرس، ایرنا، ایسنا یا روابط عمومی رسمی انجمن مناسب می باشد.
منبع: golesepid.ir