چگونه ال نینو در یک نقطه خشکسالی و در نقطه ای دیگر سیل ایجاد می کند؟
گل سپید: پدیده ال نینو می تواند الگوهای آب وهوایی را در سراسر دنیا تغییر دهد. طوری که بعضی مناطق با کمبود بارش و خشکسالی رو به رو می شوند، و مناطق دیگر بارش شدید و سیل را تجربه می کنند. اما چه طور یک پدیده واحد می تواند پیامدهایی متضاد داشته باشد؟
به گزارش گل سپید به نقل از خبر آنلاین، تأثیر ال نینو به اقیانوس آرام محدود نمی گردد. این پدیده از راه ارتباطات دوربرد جوی موسوم به «تله کانکشن» می تواند الگوهای گردش جو و بارش را در مناطق دوردست تغییر دهد. یکی از سازوکارهای مهم در این فرآیند، تغییر در گرمای نهان آزادشده هنگام تشکیل ابرها و بارندگی است. جابه جایی نواحی اصلی همرفت و بارش در مناطق استوایی می تواند دمای بخش های مختلف تروپوسفر را تغییر دهد و بر گردش جو در مناطق دیگر اثر بگذارد. این تغییرات در بعضی فصل ها می توانند احتمال کم بارشی در منطقه ساحل آفریقا، واقع در جنوب صحرای بزرگ آفریقا، را بالا برند. بااین حال، شدت و جهت این اثر به فصل، نوع رویداد ال نینو و شرایط جوی دیگر بستگی دارد.
در وضعیت معمول، بادهای بسامان (trade winds) در مناطق استوایی اقیانوس آرام از شرق به غرب می وزند و آب های گرم سطحی را بسمت غرب اقیانوس هدایت می کنند. در شرق اقیانوس آرام طی فرایندی که فراچاهش نام دارد، آب سردتر از لایه های زیرین را به سطح می آید و آب سطحیِ رانده شده بسمت غرب را جایگزین می کند
آب گرم سبب افزایش تبخیر می شود. هوای مرطوب بالای این آب نیز گرم شده و بسمت بالا حرکت می کند. با سرد شدن هوا در ارتفاع، بخار آب متراکم می شود و ابر و باران شکل می گیرد. به همین دلیل، بخشهایی از اندونزی به طور معمول بارش فراوانی دارند، درحالی که سواحل پرو در آمریکای جنوبی خشک تر هستند.
اما در زمان وقوع ال نینو، بادهای بسامان ضعیف می شوند و آب های سطحی گرم بسمت شرق گسترش می یابند و دمای سطح دریا در مرکز و شرق اقیانوس آرام بیشتر می شود. بنابراین، ناحیه اصلی تبخیر، صعود هوای مرطوب و تشکیل ابرها بسمت شرق جابه جا می شود.
چطور اثر ال نینو به نقاط دوردست می رسد؟ تاثیر ال نینو به اقیانوس آرام محدود نمی گردد. این پدیده از راه ارتباطات جوی موسوم به «تله کانکشن»، می تواند الگوهای باد و بارش را در فاصله هزاران کیلومتری تغییر دهد.
یکی از سازوکارهای مهم، تغییر در گرمای آزادشده هنگام تشکیل ابرها و بارندگی است. جابه جایی مناطق اصلی صعود هوا می تواند دمای لایه های میانی و بالایی جو را در مناطق استوایی تغییر دهد. این تغییرات ممکنست صعود هوای مرطوب و تشکیل ابرهای باران زا را در مناطقی دشوارتر کند و احتمال خشکسالی را افزایش دهد.
ال نینو همین طور می تواند با تغییر شرایط اقیانوس هند، بر پدیده ای به نام «دوقطبی اقیانوس هند» اثر بگذارد. این پدیده به تفاوت دمای آب در قسمت های غربی و شرقی اقیانوس هند مربوط است و در تغییر الگوهای بارش شرق آفریقا و بخشهایی از هند نقش دارد.
ممکنست در دوره ای که ال نینو با کاهش بارش در بخشهایی از جنوب شرق آسیا ارتباط دارد، بعضی مناطق تایلند بازهم بارش شدید و سیل را تجربه کنند. در هند نیز کاهش بارش در مقیاس کلی موسمی می تواند هم زمان با بارشهای شدید و سیلاب در بعضی مناطق رخ دهد. جهت استفاده از این نمونه ها باید سال و منبع داده ها مشخص باشد.
این تفاوت ها نشان می دهند که الگوهای منطقه ای گردش جو، مسیر سامانه های بارشی و توفان ها و دیگر عوامل جوی می توانند نتیجه ای متفاوت از گرایش کلی در رابطه با ال نینو ایجاد کنند.
بالاخره، ال نینو علت قطعی همه خشکسالی ها و سیلاب ها نیست. شناخت تعامل میان اقیانوس و جو، همراه با بررسی شرایط منطقه ای، می تواند به پیش بینی بهتر خطرهای آب وهوایی و آمادگی بیشتر جوامع کمک نماید.
منبع: theconversation
خلاصه اینکه بخشهایی از اندونزی بطور معمول بارندگی فراوانی دارند، درحالی که سواحل پرو در آمریکای جنوبی خشک تر هستند. برای استفاده از این نمونه ها باید سال و منبع داده ها مشخص باشد.
منبع: golesepid.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان گل سپید در مورد این مطلب